Od WISKADa do MMPI-3

Ocena zdrowia psychicznego jest coraz częściej elementem koniecznym w badaniu w zakresie medycyny pracy, medycyny lotniczej czy też w służbach mundurowych. W odpowiedzi na to zapotrzebowanie pojawiają się nowe narzędzia i koncepcje teoretyczne. Klasyfikacja DSM5® wprowadziła bardzo użyteczny dla psychologów schemat opisu osobowości (rozumianej jako wzorzec postrzegania, odnoszenia się do i myślenia o świecie i sobie samym). Z perspektywy „selekcji negatywnej”, czyli stwierdzania przeciwwskazań do pracy lub wykonywania określonych zadań ułatwieniem jest oparcie opisu zaburzeń na cechach psychologicznych i poziomach funkcjonowania osobowości, co może stanowić pomost pomiędzy diagnostyką psychologiczną „funkcjonalną” a „różnicową”.

Najczęściej stosowana kliniczna skala MMPI-2 również ewoluuje: od czasu opublikowania polskiej wersji „dwójki” wprowadzono już MMPI-RF oraz niedawno MMPI-3. Skale te wykorzystują zaawansowane oryginalne metody oceny wiarygodności, pozwalają także ocenić czy poziom funkcjonowania badanego może w znaczący sposób utrudniać mu przystosowanie zawodowe i codzienne funkcjonowanie. Chociaż więc są zbyt obszerne jak na rutynowe konsultacje psychologa pracy, w przypadkach trudniejszych są niezastąpione.
Psychologowie którzy kończyli studia wiele lat temu pamiętają wersję MMPI opracowaną w latach 60-tych XX wieku przez Mieczysława Choynowskiego  znaną jako WISKAD (WIelowymiarowa SKAla Diagnostyczna). Najczęściej dysponowaliśmy pytaniami zapisanymi na karteczkach, które badany rozkładał do pudełek. Następnie przepisywano odpowiedzi na arkusz, przykładano klucz (papierową wycinankę albo kalkę techniczną) i obliczone wyniki interpretowano według oryginalnych norm amerykańskich z lat 40-tych. Pokolenia psychologów uczyły się intuicyjnie wyczuwać poprawki (np. wyniki skali F czy skali Depresji były zawsze zawyżone) i stosować skomplikowane reguły interpretacyjne. Niedokończoną rewolucją stało się nowe tłumaczenie MMPI wykonane przez zespół prof. Paluchowskiego: przekład był rygorystyczny i wierny, obliczono polskie normy i zaimplementowano liczne skale dodatkowe. Nie doszło jednak do oficjalnej dystrybucji skali. Nową jakość wniosło dopiero w pełni autoryzowane opracowanie MMPI-2®, wydane w 2012 roku przez Pracownię Testów PSychologicznych PTP.
MMPI-2® jest wersją opracowaną w 1989 roku. Autorzy podjęli wysiłek usunięcia najbardziej rażących w świetle współczesnej wiedzy wad starej wersji. Wycofano pozycje o treści seksistowskiej, religijnej oraz trudne do zrozumienia. Zmodyfikowano skale kontrolne- mimo że używanych jest 10  (w miejsce trzech) skal znacznie więcej profili jest akceptowalnych. Oprócz tradycyjnych skal klinicznych zbudowano skale zrestrukturyzowane (pytania nie nakładają się, treść jest uwspółcześniona- ale w większości są analogiczne do "starych") oraz wprowadzono kilkadziesiąt podskal i skal dodatkowych. MMPI-2 jest do dziś dystrybuowany zarówno w wersji oryginalnej jak i polskiej- stanowi najpoważniejsze narzędzie oceny klinicznej. Poważnym atutem są też dobrze opracowane podręczniki- MMPI-2®. Wadą testu jest niewątpliwie jego długość- zawiera aż 567 itemów.
Na bazie MMPI-2 stworzono w 2002 skalę MMPI-2-RF® (Restructured Form). Zawiera ona 338 pytań i mniejszą liczbę skal. Zrezygnowano m.in. z tradycyjnych skal klinicznych, pozostawiając skale zrestrukturyzowane, kontrolne oraz część dodatkowych. Itemy i dane normalizacyjne zostały przejęte z MMPI-2®.
Najnowsza wersja, MMPI-3 powstała na bazie MMPI-2-RF i podobnie jak poprzednia, jest budowana z uwzględnieniem ekonomiki badania (w wersji komputerowej 25-35 minut). Uzupełniono zestaw skal i przeprowadzono całkowicie nowe badania walidacyjne. Nowością jest brak tzw. zestawów pytań krytycznych- zamiast nich wskazano 7 najbardziej newralgicznych skal, w których rekomendowana jest analiza wszystkich odpowiedzi diagnostycznych udzielonych przez badanego.

Planowane szkolenia:
Wstęp do MMPI-2®
Interpretacja MMPI-2®
więcej w zakładce SZKOLENIA I KURSY